te gast: Lucas Hirsch

organiek

ontvlucht ontgift het lichaam

breek het hart uit de besmette borstkas

tast de dik geaderde lijnen op je schedel af 

vind het onthechtte hart dat pulserend in het stof

sierfiguren trekt het mag geen naam hebben het bloed koekt

aan kleeft met aarde aan de kleppen doet het pijn als een vis

te lijden op het droge grind dat knispert als je stappen neemt

een gapend gat waar dat hart in je geheugen geweven zat

gebroken ribben waar het brak het kraakt als je

met grove middelen op het borstbeen beukt vingers als beitels

hanteert niet de moeite neemt infecties te voorkomen want je laat

je donder achter als het aardse huis dat stinkt je braakt het gruis uit

dat naar binnen waait bij elke teug

wat spuug je dan vervolgens naast zure adem nog uit

de wens dat alles dik in orde door je

ingewanden loopt wat at je dan de vraag

die door je hoofd schiet het suist en duizelt

het is zo warm geworden dat de lucht de keel wordt

Lucas Hirsch

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s