CCCicero

Een schrilte ademt
verdacht

heb ik even

tot dan

of als

het is die tas op de
trap

die geraakte hand

ach

het moet niet

ze is

 

waar je zou moeten
worden gevangen

lijkt eender deze
andere kant

het is dat ook wel
gezien

 

het vernaderen van
lichtloos

en dat stappenloos
memoreren

schiet in het blauw
voorbij

zijn nachtelijk
verschieten

 

moet tussendoor
gedrempeld

tweemaal zeker
wachten

in gezusterlijk
benauwen

 

deze hoek geslagen
roept omver

waar uit strak
getrokken

wordt verzekeren in
zichzelf

 

ingetreden als onmachtig

laat het bevochtigen

mijn verscheurende
lippen

in jouw
aandachtigheid

 

waar misschien is
verdeeld

maken naderingen tot
ooit

waakt de nieuwe
afstand

 

gelijk wenst in die
veroudering

tikt mijn glas naar
oranje

of bijna rood &
wit

wat de hand lijkt te
sluiten

 

geeft even aan mijn
toch

had je doorschenen

wat gaat om
beslechten

 

welk gelijk is
getrokken

waarin is geopperd

lijst naar de altijd

tot in de
veronderstelling

 

buig ik onder het
beeld

versteende
bedwinging

voor de zuiverheid

 

wellicht is mijn naast
waar

dat zij dit moet
weigeren

uit te ver en
ontdaan

 

wil mijn ooit nog
worden

dan beveel ik dus de
reder

in het groevere
gelaat

van de duistere
voeten

 

wist jij van elke
beroering

in dit verjongend
hart

wat niet schijnt te
willen

 

daarom is misschien
waar

tot zijn begin
gelijkt

en haar stem waakt.


(JUR winnaar en Maaike Haneveld Publiekswinnaar)

Advertisements

CCCicero

Een schrilte ademtverdacht

heb ik even

tot dan

of als

het is die tas op detrap

die geraakte hand

ach

het moet niet

ze is

 

waar je zou moetenworden gevangen

lijkt eender dezeandere kant

het is dat ook welgezien

 

het vernaderen vanlichtloos

en dat stappenloosmemoreren

schiet in het blauwvoorbij

zijn nachtelijkverschieten

 

moet tussendoorgedrempeld

tweemaal zekerwachten

in gezusterlijkbenauwen

 

deze hoek geslagenroept omver

waar uit strakgetrokken

wordt verzekeren inzichzelf

 

ingetreden als onmachtig

laat het bevochtigen

mijn verscheurendelippen

in jouwaandachtigheid

 

waar misschien isverdeeld

maken naderingen totooit

waakt de nieuweafstand

 

gelijk wenst in dieveroudering

tikt mijn glas naaroranje

of bijna rood &wit

wat de hand lijkt tesluiten

 

geeft even aan mijntoch

had je doorschenen

wat gaat ombeslechten

 

welk gelijk isgetrokken

waarin is geopperd

lijst naar de altijd

tot in deveronderstelling

 

buig ik onder hetbeeld

versteendebedwinging

voor de zuiverheid

 

wellicht is mijn naastwaar

dat zij dit moetweigeren

uit te ver enontdaan

 

wil mijn ooit nogworden

dan beveel ik dus dereder

in het groeveregelaat

van de duisterevoeten

 

wist jij van elkeberoering

in dit verjongendhart

wat niet schijnt tewillen

 

daarom is misschienwaar

tot zijn begingelijkt

en haar stem waakt.


(JUR winnaar en Maaike Haneveld Publiekswinnaar)

Café Briljant

Zo was het daar

ging het om de hoed?

die had ik al

ging het in de rand?

die besprak mij al

het was om waar

spreken als lakende
taal

gelijk mijn
voorzicht

wat ik van ben

het moet kunnen te
spreken

je zou wat moeten
zeg je

diep in die stem

graaf ik naar je dan

ik heb dit voorstel

naast

de verstommende
macht

welke grip wil je
dan?

het gelaat op slot

de nadering verdaan

ze kozen de willink

stijf van taal

stijf als beeld

maar wat van de
vrouw

prekend in haar
gelaat

waar ik ook nog was

wat mij wel inzond

dat heb ik je niet gelaten

je hebt gezegd vandaar

kan ik dat toch nog

het is zoals we waren

spraak tegenover spraak

wapent mijn lijf

tegen jouw lijf

raden we elkaar af

niet om gedane rite

van na-nog en na-weer

dit nummert me diep

wat had ik gemoeten

trots tot weer maar

geërfd om tot jou

het latere
weerspiegeld

ik ben geen rationeel

ze hadden het ook
laten gaan

deze zucht ban ijverheid

na de naden ontsponnen

braakt de
zelfconstructie

mijn begin dat zich opbaart

dus hoewel ik
verwilde

naast mogen gedacht

wat wordt gexefnd

voegt zich misschien
tot waar

( en zo glipte ACG
de finale binnen van de HoedEnDeRand op 30 mei)

Cafxc3xa9 Briljant

Zo was het daar

ging het om de hoed?

die had ik al

ging het in de rand?

die besprak mij al

het was om waar

spreken als lakendetaal

gelijk mijnvoorzicht

wat ik van ben

het moet kunnen tespreken

je zou wat moetenzeg je

diep in die stem

graaf ik naar je dan

ik heb dit voorstel

naast

de verstommendemacht

welke grip wil jedan?

het gelaat op slot

de nadering verdaan

ze kozen de willink

stijf van taal

stijf als beeld

maar wat van devrouw

prekend in haargelaat

waar ik ook nog was

wat mij wel inzond

dat heb ik je niet gelaten

je hebt gezegd vandaar

kan ik dat toch nog

het is zoals we waren

spraak tegenover spraak

wapent mijn lijf

tegen jouw lijf

raden we elkaar af

niet om gedane rite

van na-nog en na-weer

dit nummert me diep

wat had ik gemoeten

trots tot weer maar

gexc3xabrfd om tot jou

het latereweerspiegeld

ik ben geen rationeel

ze hadden het ooklaten gaan

deze zucht ban ijverheid

na de naden ontsponnen

braakt dezelfconstructie

mijn begin dat zich opbaart

dus hoewel ikverwilde

naast mogen gedacht

wat wordt gexc3xafnd

voegt zich misschientot waar

( en zo glipte ACGde finale binnen van de HoedEnDeRand op 30 mei)

Te Eijlders

Zo dan mag ik zeggen

tussen sprekende talen

onthutst de stad in te warm

verlamt van aangaperij

 

loopt niets naar ergens

is dat ergens van waar

verzonken in eigen lot

tot foto’s daarnaast gemaakt

 

en denkt zich in langste zijn

tot nummerloos opgeborgen

blijven de voeten dreunen

ik zal het verder verkorten

 

duikt het over de rand

in een stilte gelijkgetrokken

zien we neer op het glas

 

wat rond kan worden gevraagd

war beweerd mag worden

wat langs komt sijpelen

 

een uitroep van bezetting

tot blijven uitleggen

of toch nog misschien

 

de leegte parelend

vluchtelingen van de zon

dompelen zich in de horende

 

hij heeft niet gezegd

het was op een mooie dag

baritonde het omlaag

 

voor nogmaals ingeschonken

wisselt hij van positie

de geringeloorde ouderdom

 

kweekt mijn aangezicht

de bittere stem

het is goed geweest zo

Te Eijlders

Zo dan mag ik zeggen

tussen sprekende talen

onthutst de stad in te warm

verlamt van aangaperij

 

loopt niets naar ergens

is dat ergens van waar

verzonken in eigen lot

tot fotoxe2x80x99s daarnaast gemaakt

 

en denkt zich in langste zijn

tot nummerloos opgeborgen

blijven de voeten dreunen

ik zal het verder verkorten

 

duikt het over de rand

in een stilte gelijkgetrokken

zien we neer op het glas

 

wat rond kan worden gevraagd

war beweerd mag worden

wat langs komt sijpelen

 

een uitroep van bezetting

tot blijven uitleggen

of toch nog misschien

 

de leegte parelend

vluchtelingen van de zon

dompelen zich in de horende

 

hij heeft niet gezegd

het was op een mooie dag

baritonde het omlaag

 

voor nogmaals ingeschonken

wisselt hij van positie

de geringeloorde ouderdom

 

kweekt mijn aangezicht

de bittere stem

het is goed geweest zo

Galerie 93 in Scheidam

Dus gister te Schiedam

Dat betekend dus zondag

Dat betekende dat ik de trein nam

Dat betekende werkzaamheden aan het spoor

Dat betekende ook een zaterdag die door het bloed pompte

 

De trein kwam en ik ging op bezoek

De vooruitzichten goed geluimd

De zon in strakke hemel

De stad Schiedam vol

 

Het is dan ook gevuld met oud en stukken hypernieuwbouw

Het is was ook een dichter in een boekhandel zien

Het was ook daarnaast een keldergalerie

Het was daar dat ik metaalvlees zag

 

Over de brug in gesprek

Over wat we zouden gaan zien

Over dat poëzie ook in beelden leeft

Over letteren exposeren in Pand Paulus

 

Met een onverwachts verzoek tot voordracht

Met een idee tot samen voordragen van dit

Met wat heeft liggen broeien

Met enkele woorden

 

Zo waren daar de voordrachten

Zo balancerend aan het water van de korte haven

Zodat een hond genoodzaakt was om naar buiten te gaan

Zo werden de glazen gevuld en maakt deel uit van de
kunstwerken

 

Dan bleken de werken een zelfstandigheid te hebben om van te
genieten

Dan was het vloeiende van gesprekken in en om poëzie

Dan werd het weer wat verderop in de tijd

Dankten we de organisatoren

 

Kwam het eten gezamelijk

Kwam niet direct van de honger

Kwam van zo-even blijven hangen bij

Kwam hij die slecht bij stem is en was

 

Gingen we terug naar station

Gingen in gesprek over

Ging het goed

Ging zeker

 

Was de metro

Was net te laat daar

Was nog later door werkzamen

Was het al de volgende dag thuis

 

Zijn nu beeld-herinneringen aan

Zijn werk te bewonderen

Zijn dus letteren

Zijn getoond

 

Kan je beter hier ook even gaan kijken.