Te Eijlders

Zo dan mag ik zeggen

tussen sprekende talen

onthutst de stad in te warm

verlamt van aangaperij

 

loopt niets naar ergens

is dat ergens van waar

verzonken in eigen lot

tot foto’s daarnaast gemaakt

 

en denkt zich in langste zijn

tot nummerloos opgeborgen

blijven de voeten dreunen

ik zal het verder verkorten

 

duikt het over de rand

in een stilte gelijkgetrokken

zien we neer op het glas

 

wat rond kan worden gevraagd

war beweerd mag worden

wat langs komt sijpelen

 

een uitroep van bezetting

tot blijven uitleggen

of toch nog misschien

 

de leegte parelend

vluchtelingen van de zon

dompelen zich in de horende

 

hij heeft niet gezegd

het was op een mooie dag

baritonde het omlaag

 

voor nogmaals ingeschonken

wisselt hij van positie

de geringeloorde ouderdom

 

kweekt mijn aangezicht

de bittere stem

het is goed geweest zo

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s