Hengelo (o) hoort nogmaals

Hoe hoort het dan1013

als wat zich heeft gehoord

ziet niet meer hier

 

wat dus daarbij scheelt

laat het verder zijn

dus wordt maar wat

 

en langs die lijnen

gisteren te laten resoneren

wilde ik soms blijven 1014

 

ben daarin opgenomen

in die brede glimlach

het broeiende lichaam

 

ziet zo het terugkerende

waarmee je zegt

als altijd wist jij dit al

 

maar daarmee ben je vertrokken1019_1

in wat nogmaals lonkt

en hem daar achterlaat

 

zal hij hebben ontmoeten

gedwongen tot ogen dicht

en zijn dan galmend

 

verging ik tot gedachten

de strepen te verzetten

of als maar wat raakt

 

de wenk en verkeken

om het hoofd te bieden

en zij te verkrampen

 

dus daarmee de omklap

en het zachte gestel

verruimde de aanzet

 

maar waar dan bekend

is ieder hier

tot niemand weet

 

of wil met haar verder

al te lang gezegd

ze werkt hem weg

 

daar werk ik de hoek om

tot weer niemand

en een leeg terras

 

dwingend de avond in

verschrikt vervlogen

naar nog wel groter

 

toch zou ze denken

in ieder geval wijzen

het vooruit zicht tonen

 

die grote toren

met cijferloze getallen

wakend beschimpen

 

daar houdt het op

een andere naam

kort bekeken

 

midden in de deur

met zwart nummer

neemt het me binnen

 

zo moet ik gaan

als is dat even

leeft het bemaagd zijn

 

dus daar maar gedaan

hij tastend en voelend

en bovendien traag

 

dacht een ijstijd te bestrijden

verlokte zo tot drinken

en dat verspillen

 

verrustte daar de tafel

in weer eens

tot nogmaals weer

 

waar lucht zich in dwong

en dichter en dichter werd

maar nergens ademhaling

 

verstilde het geluid

omdat jij zonodig moest

en zij werd ontvangen

 

het zoveelste beroep

tot zachtaardig geven

klooiend in de zucht

 

zo gaf ze dat aan

waar ze misschien wist

en daarmee deelde

 

zal hij je vertellen

omdat te blijven

in zo nabij gelegen

 

het talende aanzien

tikkend in mijn nood

gedwongen deze stappen

 

waar toch zo kon

en verder duurde

om die laatste ademteug

 

daar was het dan:

– drank van gebeten

vergatzo vriendelijk

hetwonen te delen

wistzich geschreven

ploegend in romantiek

 

zo het tegen

die betraande ramen

en zijn lange benen

 

hij moest en zou

met zijn levenslijnen

twee handen vol

 

zij dacht verzwegen

alleen te zijn gespiegeld

in geblikte verte

 

zou het mij daar geven

als tak volgt op tik

maar schonk niet meer

 

moesten de benen vaart maken

door zes man sterk

verdenkend van meer onrust

 

hoopt zich op naar meer

en bleef zich horen

waar ook zij dan hoort

 

zo vervoegde gisteren

in de eindigende nacht

naar verhoort te worden

 

daar behoort nu vertellen

lichamelijk als naaste

in omgekeerd bezoeken

 

verwacht het jouw uitnodiging

wat verderop mag liggen

bindt mij tot aan ooit eens

3 thoughts on “Hengelo (o) hoort nogmaals

  1. Hallo Vianen
    Hallo Woorden
    Hallo Boek
    Hallo Handen
    Hallo Passie
    Hallo De Tijd Vliegt
    Door Woorden Beboekt
    Waar Handen Passie
    De Zaal Insmijten

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s