Kunstkoeien en Woerdstock

Het bijna als wij

als we dachten

als we waren

Sprekend en roterend

dus wel

of

hopelijk

Die naderende landschappelijkheid

is terug

om

het wil zo

Ken jij de volgorde

 

Maar waar was je

of

hoeveel kan het zo

Dit gelijk spreken

van elke gesprokenheid

Het gelijk dat nooit

waar tussen daar

ons vel viel

 

Tot elk achtergelaten spoor

wat verder bracht

in gelaten denken

Blekend tot thuis

onder verdonkeren

en

gebroken ademend

Is waarin we niets herkenen

het breed bekeken

en

zwellend hoofd

Dit werk van onze gezamenlijkheid.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s