De Bastaard

Het plafond buigt naar beneden

zo tussen in wat gemompel

en hoort de verte in leegte

 

een opengesperd oog vloeit

door wat kringelende rook

terug naar de buitenwereld

 

daar staat de stap op straat

horen de huizen hem gaan

een zachte zucht in vrijheid

 

deelt hij door een gegeven bloem

zijn eigen hart in stukken

om alles voor elkaar te maken

dat leven heelt door trilling.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s